Poesaka's en hun verhaal


Wat de koop van een lepeltje op marktplaats teweeg kan brengen: 

Kort voor de corona-uitbraak kocht ik een lepeltje op marktplaats en kwam ik in gesprek met de verkoper (die anoniem wenst te blijven). Het was een souvenir van het ms Oranje (zie foto).  

Tijdens een telefoongesprek van ruim een uur bleek dat de verkoper met zijn ouders, broers en zussen op dezelfde repatriëring overtocht hadden gezeten als ik met mijn ouders en drie broers. 

Het was de reis met het ms Oranje die op 29 januari 1958 uit Tandjong Priok vertrok en op 21 februari 1958 in Amsterdam aankwam.  

Recentelijk kwam het tot een ontmoeting tussen de verkoper en mij in ons vakantiehuis in Noord-Brabant, waar ook mijn bescheiden maritieme collectie van o.a. het ms Oranje zich bevindt. De verkoper vertelde mij dat hij helaas helemaal geen foto's had van de reis van weleer. Mijn moeder had echter mooie fotoboeken uit de Indische tijd w.o. enkele van de betreffende reis. Deze fotoboeken mocht ik na haar overlijden krijgen. Hierin stonden ook foto’s van een kinderfeestje dat werd gehouden tijdens de overtocht in 1958 (zie foto's). Op de foto's stonden kinderen met een feestmutsje op. Mijn moeder had heel trots de hoedjes van haar 4 kinderen oranje ingekleurd. De verkoper keek naar één van de foto's en zei tegen mij “verhip, ik zit daar achter dat jongetje met het oranje mutsje”. Ik keek nu ook naar de foto en zei “maar dat jongetje met het oranje feestmutsje, dat ben ik !” Helaas kan ik mij van die overtocht niets herinneren, ik was net 4 jaar geworden, maar na 64 jaar dat andere jongetje weer tegen te komen via de aankoop van een oud lepeltje is toch wel heel bijzonder. Ook hij was blij toch nog een foto van de overtocht te hebben gevonden.

Guus Rozendaal april 2022.

Zolang ik mij kan herinneren stond er een houten karbouw (waterbuffel) bij mijn tante op de schoorsteenmantel. Tante Gientje de oudste van een tweeling en oudste kind van mijn opa woonde haar hele leven in ‘s-Hertogenbosch. Mijn maternale opa Spiero was een musicus, een dirigent en componist en zijn dochter Gientje heeft tot haar dood in 1997 in haar muziek winkel in de Kerkstraat gewerkt. Tante Gientje was vrijgezel, als jong meisje was er een jongen waar ze heel erg verliefd op was deze liefde was wederzijds maar kon de goedkeuring van pa Spiero niet weg dragen. De jongen werd dan ook afgewezen alhoewel de gevoelens sterk waren. Uit liefdesverdriet emigreerde hij naar het voormalig Nederlands-Indië waar hij de rest van zijn leven bleef. Als blijk van zijn liefde stuurde hij Tante Gientje deze, nu antieke, hand vervaardigde  karbouw met berijder toe. Het kreeg de rest van haar leven een ere plaats en na haar overlijden kreeg ik, het jongste kleinkind van mijn opa dit geschonken. Ook bij mij heeft het een ere plaats want aangezien ik nooit de luxe van grootouders heb gekend was Tante Gientje als een soort van oma voor mij .

Tilly Rozendaal april 2022

De Golok van mijn vader.

Mijn vader was een "Kniller" (in dienst van het Koninklijk Nederlands-Indisch leger). Vanaf 1935 woonde hij in de omgeving van Bandoeng op het eiland Java en vanaf 1947 in de buurt van Medan op het eiland Sumatra. Mijn vader vertelde mij gedurende mijn jeugd meerdere malen dat hij zijn golok gebruike in zijn kebon (tuin) , zoals je kan lezen op de Engelse website van wikipedia is het gebruik bekend als macheti en/of agrarisch instrument. Van de kebon in het voormalig Nederlands-Indie naar tuin in Nederland waar ik hem gebruik om mee te snoeien. 

Jos Rijff april 2022.


Copyright © All rights reserved de Indische Verhalentafel